มูลนิธิภาษาศาสตร์ประยุกต์

สาส์นจากผู้อำนวยการ

ประเทศไทยเป็นดินแดนที่มีความหลากลายทางภาษาและวัฒนธรรม ความหลากเหล่านี้ถือเป็นความมั่งคั่งทางทรัพยากรของประเทศ แต่ขณะเดียวกันก็เป็นความท้าทายที่สำคัญอย่างหนึ่งของการศึกษา ด้วยมีคนไทยกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีภาษาและวัฒนธรรมของตนเอง กระจัดกระจายอาศัยอยู่ทั่วประเทศ โดยเฉพาะในพื้นที่ชายขอบและห่างไกลของประเทศไทย ภาษาจึงกลายเป็นหนึ่งในอุปสรรคสำคัญของการสื่อสารและเรียนรู้ระหว่างครูและเด็กในโรงเรียน เพราะครูและเด็กพูดคนละภาษากัน เมื่อการสื่อสารยากลำบาก การเรียนรู้จึงเกิดขึ้นน้อยหรือแทบจะไม่เกิดขึ้นเลย….

มูลนิธิภาษาศาสตร์ประยุกต์ได้เล็งเห็นถึงปัญหาเหล่านี้จึงได้ดำเนินโครงการพัฒนาคุณภาพการเรียนรู้ของเด็กกลุ่มชาติพันธุ์ในพื้นที่ห่างไกลขึ้น ภายใต้โครงการ “การจัดการเรียนการสอนแนวทางทวิ/พหุภาษา โดยใช้ภาษาแม่เป็นฐาน” ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2549 โดยใช้ภาษาแม่ (ภาษาท้องถิ่น) ของเด็ก (ซึ่งเป็นภาษาที่เด็กถนัดมากที่สุด เป็นแหล่งข้อมูลและเครื่องมือสื่อสารที่ทรงพลังที่สุดในการเรียนรู้) เป็นสะพานเชื่อมโยงไปสู่การเรียนรู้ด้วยภาษาไทย (ภาษาทางการ) ซึ่งจะช่วยสร้างรากฐานการเรียนรู้ที่แข็งแกร่งทั้งภาษาท้องถิ่นและภาษาไทย ทั้งมีการนำเอาวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่นมาร่วมจัดประสบการณ์การเรียนรู้และกิจกรรมการสอนให้เหมาะสมกับบริบทของพื้นที่นั้นๆ

จากการดำเนินโครงการกว่า 10 ปี ผลที่เกิดขึ้นจริงกับตัวเด็กซึ่งเป็นที่ประจักษ์พบว่า เด็กมีความสุขในการเรียน ไม่ขาดเรียน มีความมั่นใจและกล้าแสดงออก สามารถอ่านเขียนได้ดีทั้งภาษาไทยและภาษาท้องถิ่น มีทักษะการคิดวิเคราะห์และคำนวณ รักการอ่าน มีคุณธรรมอัตลักษณ์ รวมถึงภาคภูมิใจในวัฒนธรรมของตนเอง …

มูลนิธิภาษาศาสตร์ประยุกต์ เชื่อมั่นในวิสัยทัศน์ขององค์กรที่ว่า “ภาษาสร้างชีวิต หรือ Language transforms life” เพราะเมื่อสามารถสื่อสารระหว่างกันและกันได้ การเรียนรู้ก็จะเกิดขึ้นได้ การเปลี่ยนแปลงสู่คุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นก็จะอยู่ไม่ไกลเกินอีกต่อไป…